Mesleki Eğitim Kursuna Başlıyorum

Call center ve tele marketing deneyimi olan, çalışmalarımı yine bu yönde ilerletmek ve geliştirmek isteyen biri olarak İŞKUR‘un %50 istihdam da sağlayabildiği “çağrı merkezi görevlisi” mesleki eğitim kursuna katılmaya karar verdim. Eğitim 2 ay sürecek ve sonunda MEB onaylı bir sertifika verilecek ayrıca iş yerlerinde staj benzeri bir oryantasyon çalışması yapılacak. 

Başvurum dikkate alındıktan sonra bir mülakata çağırdılar, görüşmede baya kazık sorular sordular sağolsun niohoho Kendimi bir an karakolda çapraz sorguya alınmış gibi hissettim muhahaha Eğitim oldukça ciddiye alınmış olacak ki zor bir mülakattı baştan savma değildi. Malum eğitime sınırlı sayıda kişi alınacak, her görüşeni alamazlar onlar da haklı. Ama neyseki iki gün önce görüşmeniz olumlu geçti telefonu geldi. Gerekli evrağı da getirince bu P.tesi kursa başlayabiliyorum. Anlaşılacağı gibi Vimjo‘yu da bıraktım. Zaten baştan söylenen bazı şeylerin daha bir günün sonunda yerine getirilmediğini görmek beni ordan soğutmuştu. Alanımda uzmanlaşabileceğim sertifikalı bir eğitim ve sonunda belki daha iyi bir iş imkanı varken bu fırsatı kaçırmak istemedim. B planım buydu yani 😀

Vimjo

Vimjo‘da işe başladım. Biraz editörlük, biraz call center müşteri hizmetleri. Yıllar sonra kariyer.net’ten ilk başvurduğum (öyle denk geldiği için ilk, özellikle değil) kuruluş oldu. Yıllardır çalışmıyorum. İlk başvurduğum yer de çağırdı 2 gün sonra.  O kadar uzun süre olmuş ki sabah kargalar b.kunu yemeden kalkıp işe gitmeyeli. Zaten gece de heyecandan uyuyamadım bu yüzden. Sabaha da uykusuz kalktım haliyle. E yine haliyle akşama kadar hayalet gibiydim ama daha ilk günden çuvallamamak, karizmayı çizdirmemek için cincin gibi bakışlarım devredeydi :p  Göz kapaklarımın kapanmaması için her fırsatı lehime kullandım. WC ve çay-kahve alma bahanesiyle kantine kaçmak gibi. İşe de yaradı. Ama yine de her hücrem uykuya hasret kaldı 😛 iliklerime kadar uyku doluydum bütün gün. Şimdi de canavar gibiyim yine uykum yok 😛 N’olucak benim halim. Ama sanırım servis yüzünden işten ayrılıcam. Neyseki B planım var. Herneyse, yarın sabah işin rengi belli olucak. Ama bunun için yine sabah kargalar kahvaltı etmeden uyanmam gerek 😛 Ve benim dün geceki gibi yine uykum yok ::(

Şapşal

victoria beckham yürüyüşüDün şapşallığım üzerimdeydi. İş görüşmesi için verilen iş adresini ararken kayboldum. Zaten evden de geç çıkmıştım iyice geç kaldım. Eeee kaç sene oldu iş görüşmesine gitmeyeli. Unuttum iyice adabını. Hal böyle olunca telaş + agresyon + işi kaybetme korkusu şapşallığa sebebiyet verdi. Onlarca arabanın önünde Victoria Beckham edasında (yani asık suratlı, mağrur ve baş yukarda) yürürken ayağım takıldı nerdeyse ağız burun dağılıyordu. Hem komik, hem sinir bozucu hem de “lan gitti bütün karizma” dedirten bi olaydı. Hangisine yanayım bilemedim. Zaten esim esim esen rüzgardan ağzım burnum yamuldu orda, bir de soğuk soğuk boncuk terler aktı düşme korkusundan. Hem gülüyorum hem küfür ediyorum hem de adresi arıyorum. Bir yandan da tövbe ediyorum 😀 Kazaya rıza göstermek gerek ya o bakımdan. Ama öyle bir yerden geçiyordum ki, o kadar bakış arasından birinin nazarı dokundu galiba. Sade bunlarla kalsa iyi. İK müdüresiyle görüşmeden çıkarken bir de dengemi kaybetmeyeyim mi? Az kalsın kapı başıma başım kapıya şarkısını söyleyecektim. Kafam toslayacaktı kapıya. Ona da rezil oldum yaw. Gelince anneme okuttum kendimi, uyuklarken okudu ne kadar işe yarar bilmem ama anne üfürüğü ya belki fayda etmiştir. :p