Sabah yine 10 suları. Ve ben yine sabaha karşı uyumuşum :pPp Arayan kişi dün gece kariyer.net üzerinden yaptığım başvurulardan biri için geri dönmüş bana. Dün gece CV mi güncellemek için girdim siteye, girmişken de birkaç iş başvurusu daha yapayım dedim. Artık “iş arama işi” beni bir hayli yorduğundan ve bıkkınlıktan haftada bir filan bakar oldum kariyer.net ilanlarına da.

Hayal meyal konuştum yine saat 15:30 için randevu verdi. Sonra telefonu kapatıp tekrar yattım :pPp Saat 1′i geçerken ablam hoplattı yataktan “Sevil hadi kalk iş görüşmen yok muydu senin” vs. muhabbetiyle. Yatağı yangın varmışçasına terkettim. Üstümdeki örtü ile olimpiyatlara katılsam kesin dünya rekoru kırardım çarşafı öyle bir uzağa fırlattım ki sormayın  (kabul ediyorum iğrenç ötesi bi espriydi) Sonuç olarak hazırlanıp mutfağa doğru ilerledim. Havanın sıcaklığını işte o zaman dehşetle farkettim. Bizim evin mutfak ve salon dışındaki kısımlar yazın çok sıcak olmaz da. Amanin dedim ben yandım. Zira öyle de oldu  

Yine bir sürü yol yürüdüm çünkü çok karışık bir yerdeydi işyeri. Neyseki bu Kavacık’taki yürüyüşten daha az oldu. Ama yine beynim haşur huşur haşlandı  Yarım saatlik yürüyüş ve 1 saatlik bekleme modunun akabininde İK müdürü ile görüşmek şerefine nail olabildim. Tabi beni niye beklettin bu kadar leyynn diyemiyosun “ahahaha olur böyle şeyler ahahaahah sorun değil rica ederim” tarzında salak salak güldüm sadece mecburen. Bütün İK müdürleri böyle midir yahu! Yıllar önce, mülakatlarını geçip çalışmaya başladığım Çetinkaya’daki iş görüşmemde de bizim İK müdürü, ben ve benimle bekleyen 10-15 kişiyi tam 3 saat bekletmişti! Neyseki bu müdür daha insaflı çıktı  Sanırım bunu sabır denemesi amacıyla yapıyorlar aklıma ilk gelen şey bu. Yapılacak iş gerçekten de sabır isteyen bir iş olduğundan hak vermiyor da değilim onlara tabi orası ayrı mevzu..

Neyse iş yine Call Center ve müşteri hizmetleri. Maaş tam benlik Şartlar da aklıma yattı. İşimiz yine ikinci mülakatı beklemeye kaldı püüüfff.

Not: Hakkımda sayfama o edepsiz yorumu bırakan şahsiyet; ettiğiniz küfürü aynen size iade ediyorum, kötü söz sahibine aittir. Hangi akla hizmet benim gibi kendi yağıyla kavrulan, kimseye tehdit oluşturmayan ve hakaret etmeyen birine böyle yorumlar yaparlar anlam veremedim açıkçası. Özürlü olmalı bu kişi. Beyinden. Bir dahaki gelişinize yürekliyseniz adınızı ve gerçek mail adresinizi bırakında ne kadar cesur ve karakterli olduğunuzu görelim ok.? Çünkü üzgünüm ama cibilliyetsiz yorumları dikkate almayacak kadar kendine güvenen biriyim ben. Bu tür aptallıklar gardımı asla bozamaz. Bilginiz olsun.

Etiketler: günlükümsü, kariyer

Dün Kavacık Beykoz’da bulunan çok sevimli bi işyerine mülakat için çağrıldım. Ama ne zaman çağrıldım, ne zaman hazırlandım da dışarı çıktım o-0 baya geç farkına vardım. Eee gecenin (sabahın) 6’sında yatınca insan, sabah 10′da gelen telefon görüşmesini hayal meyal yapıyor  Sanki hala rüyalar alemindeydim beni arayan supervizor ile görüşürken :pPp Ama yola çıktıktan sonra kendime geldim. İnsan güneşin altında saatlerce vakit geçirince kendine geliyor tabi o kadar beyin haşlama durumu söz konusu sonuçta :pPp Beynim resssmen haşlandı hatta buhar olup uçtu diyebilirim. O ne sıcaktı öyle yaa  Ne zamandır dışarı çıkmıyordum sanırım o yüzden beynim biraz yadırgadı bu durumu :pPp Bir de iki otobüslük yolu tek otobüs+tabanvay ile tamamlamaya kalkınca beyin haşlama kıvamını tam aldı. Aman ne bileyim bi otobüse bindikten sonra ikinciye de binilmesi gerektiğini :p SpÖr yapmış oldum. Ama baya sıkı bir spor olmuşki bugün bacaklarım, omuzlarım kısacası bütün kaslarım tutulmuş Evde otur otur hamlamışım be yaa. Eskiden ben böyle bi kız mıydım? Elbette hayır  Evde en fazla 2 gün otururdum. Yapacak ya da gidecek bir yer mutlaka bulurdum. Hayaaaaat beni neden yoruyosuuuuun diyecek oldum şimdi :pPp E işte insan bu, değişmeyen tek şey değişimin kendisi demişler. Herneyse iş demiştim. İş fena değil Call Center agentlık işi yine ama ne satış, ne de aşırı yoğunluk var.. Yani benim istemediğim hiçbişicikler yoktu orda.. Sadece inbound çağrıları cevaplama, siparişleri alıp takibatını yapma. Ve işyeri gayet rahat bir çalışma ortamına sahip, tertemiz, disiplinli bir işyeri gibime geldi ilk bakışta. Tam benlik yani. Maaşta fena değil gerçi istediğim rakam çook daha yukarılarda ama olsun. Bu dünyada her istediğim şeyi alamayacağımı anladım, o yüzden akışına bırakıyorum artık bazı şeyleri. Yeterki mutluluğum, huzurum bozulmasın maddiyat o kadar da önemli değil diye düşünüyorum. Bakalım ikinci mülakat var sırada bekliyoruz diğer adayların arasından sıyrılabilirsek gireceğizdir bu işe. Allah biliyor ya bu işe çağrılma durumu çıkmış olmasaydı aynı gün (yani dün) birkaç kurs görüşmesi yapmayı planlıyordum hobi olsun diye. Zira evde oturmaktan çooook yoruldum. Çalışsam bu kadar yorulmam yani o derece. Beyin yorgunluğu beden yorgunluğundan daha pis..

Etiketler: günlükümsü, kariyer