canım vişne ağacıma..

canım vişne ağacıma..vişne ağacı bam telime dokundu. çünkü geçmişte yaşadığım ve bilinçli bir tercihle yansıtmadığım bazı duyguların ve acıların bir benzerini o yaşıyor şuan. vişne ağacım.. ve belki de kaderdaşım.. sana yorumda da yazdığım gibi:

bazı kötü duyguları yaşamak, hiç yaşamamaktan çok daha iyi. tatlıyı anlamak, tatlının kıymetini bilmek, acıyı tatmakla olur çünkü. ha bide şu var ki; karanlıktan aydınlığa çıkılacak o mutlu günü bekleyebilen umut dolu insan için, karanlıklar bile aydınlık olur.

ona bir yorumunuzla siz de moral vermek istemez misiniz? sevgi dolu gönülleri vişne ağacına destek olmaya davet ediyorum 🙂 tıklayın

Hüzün ve Gerçekleri Kavramak

Hüznü hisseden insan dünyanın kırılganlığını, gelip geçiciliğini, faniliğini hisseder. Hüznü yüreğinde duyan insan kâinattaki hiçbir varlığa kırıcı, yok edici davranamaz. O yüzden hüzün üzere var olmak her şeyin zeval bulacağını bilmek demektir. Dolayısıyla bu dünyayı kıyıcı, zalimâne bir meydan olarak algılamamak demektir. Varlığa hüsnüniyetle, güzellikle, onları son kez görüyormuşçasına bir fanilik duygusuyla davranmak demektir.

O yüzden şairin de dediği gibi “hüzün ki en çok yakışandır bize…”

KAYNAK: Kemal Sayar