Dün Kavacık Beykoz’da bulunan çok sevimli bi işyerine mülakat için çağrıldım. Ama ne zaman çağrıldım, ne zaman hazırlandım da dışarı çıktım o-0 baya geç farkına vardım. Eee gecenin (sabahın) 6’sında yatınca insan, sabah 10′da gelen telefon görüşmesini hayal meyal yapıyor  Sanki hala rüyalar alemindeydim beni arayan supervizor ile görüşürken Pp Ama yola çıktıktan sonra kendime geldim. İnsan güneşin altında saatlerce vakit geçirince kendine geliyor tabi o kadar beyin haşlama durumu söz konusu sonuçta Pp Beynim resssmen haşlandı hatta buhar olup uçtu diyebilirim. O ne sıcaktı öyle yaa  Ne zamandır dışarı çıkmıyordum sanırım o yüzden beynim biraz yadırgadı bu durumu Pp Bir de iki otobüslük yolu tek otobüs+tabanvay ile tamamlamaya kalkınca beyin haşlama kıvamını tam aldı. Aman ne bileyim bi otobüse bindikten sonra ikinciye de binilmesi gerektiğini SpÖr yapmış oldum. Ama baya sıkı bir spor olmuşki bugün bacaklarım, omuzlarım kısacası bütün kaslarım tutulmuş Evde otur otur hamlamışım be yaa. Eskiden ben böyle bi kız mıydım? Elbette hayır  Evde en fazla 2 gün otururdum. Yapacak ya da gidecek bir yer mutlaka bulurdum. Hayaaaaat beni neden yoruyosuuuuun diyecek oldum şimdi Pp E işte insan bu, değişmeyen tek şey değişimin kendisi demişler. Herneyse iş demiştim. İş fena değil Call Center agentlık işi yine ama ne satış, ne de aşırı yoğunluk var.. Yani benim istemediğim hiçbişicikler yoktu orda.. Sadece inbound çağrıları cevaplama, siparişleri alıp takibatını yapma. Ve işyeri gayet rahat bir çalışma ortamına sahip, tertemiz, disiplinli bir işyeri gibime geldi ilk bakışta. Tam benlik yani. Maaşta fena değil gerçi istediğim rakam çook daha yukarılarda ama olsun. Bu dünyada her istediğim şeyi alamayacağımı anladım, o yüzden akışına bırakıyorum artık bazı şeyleri. Yeterki mutluluğum, huzurum bozulmasın maddiyat o kadar da önemli değil diye düşünüyorum. Bakalım ikinci mülakat var sırada bekliyoruz diğer adayların arasından sıyrılabilirsek gireceğizdir bu işe. Allah biliyor ya bu işe çağrılma durumu çıkmış olmasaydı aynı gün (yani dün) birkaç kurs görüşmesi yapmayı planlıyordum hobi olsun diye. Zira evde oturmaktan çooook yoruldum. Çalışsam bu kadar yorulmam yani o derece. Beyin yorgunluğu beden yorgunluğundan daha pis..

Bekliyorum,

Yemyeşil çayırlara, masmavi göklere doğru gözlerimi diktim

Bekliyorum.

Hedefim bu kez; “gerçek”, “en gerçek” mutluluk.. Hani şu sürekli olanlarından..

Biliyorum ki mutluluğa “ramak” kaldı, “hissediyorum”..

Ve artık buna hazırım.

Biliyorum ki “ben” gerçek mutluluğu çoktan hak ettim

Evet üstüne basa basa “ben”! Ben, en sahici mutluluğu hak ettim..

Önce “sen” demekten, “ben” demeyi unutmaktı belkide beni mutluluktan uzaklaştıran

Ama aşkta önce sen denirdi hani?

Yanlış mı hissetmişim acaba?………

Aşk bencillik miydi yoksa??

Amaaaaaannn 

Kimbilir, belki odur, belki budur, belki de şudur..

Masallar okundu, çocuklar uyudu, kitaplar tozlu raflarına koyuldu..

Yemyeşil çayırlara, masmavi göklere doğru gözlerimi diktim

Ben bu mutluluğu geç de gelse;

Bekliyorum.

Hazırlayan ve Sunan: Böcük :)

Blog Adı: Mutluluk Oyunu

Blog Konusu: Günlük, kişisel, hayattan izlenimler, yorum, öğrencilik, hüzün, mutluluk, espri, espri, espri :))

Şahsi Fikrim: İpek böcüğü bloğunu Mart ayında açmış. Ben onu keşfedeli sanırım 1 ya da 2 ay oldu. Yine blograzzi sağolsun ordan keşfettiğim bloglardan. Abartısız ve doğal. Zorlama yazılara rastlanmıyor. Tamamen doğal :) Genel olarak şen şakrak görünmeye çalışsa da tahminimce çok derin ve duygusal biri. Hayatı lay lay lom yaşayan yüzeysel biri değil kısacası. Ay böyle tiplere uyuzum ya, burda da dile getirmeden edemiyorum yine :))) Her cümlesinde mutlaka küfür ya da zorlama bi espri bulunan blogculara kılım resmen. Hani zekiler ya mutlaka zorlama da olsa bunu anlatmaya çalışıyorlar aslında o yaptıkları abuk sabuk esprilerin arasında. Yaptıklara zorlama esprilere değil ama düştükleri duruma çok gülüyorum.

Böcüğe dönelim :)

İpek böcüğümün yazılarını her okuyuşumda hep umutlu ve sevimli kalmaya çalışan, mutluluk dağıtan bir peri gibi yazdığını düşünmüşümdür. Üzücü konularda pek yazmayı sevmiyor ancak bu pek iyi değil bence, çünkü; insan her duyguyu yansıtabilmeli. Bazılarını paylaşıp, bazılarını içimizde saklamak, bir süre sonra patlama etkisi yaratabiliyor bünyemizde.. Ama kimbilir, belkide böcük sanal arkadaşlarıyla sadece mutluluğunu paylaşmak istiyordur tabi, onu bilemem :) Zaten bloğunun adından belli; “Mutluluk Oyunu” :) Gerçi zaman zaman eklediği bir resim ve altına yazdığı/alıntıladığı bir kaç edebi söz de onun üzüntüsünü, hüznünü anlatmaya yetiyor ama, neyse.. Daha iyisi de olabilir diyorum ben :)

Sevgiyle..

Savaşı sevmiyorum… Mal, toprak, para vs. için masum insanları yerinden yurdundan sürenlerden NEFRET ediyorum!… Masum insanları öldürenlerden daha çok nefret ediyorum!! İşverenlerin işçileri sigortasız hiç bir güvenceleri olmadan çalıştırmalarını sevmiyorum… İşçilerin hayatlarını umursamamalarını HİÇ sevmiyorum!! Bu dünya kötülere mi ait olacak hep? Bu dünyanın sefasını sürenler hep onlar mı olacak rabbim? Ama doğru ya sen Ahkaf’ta şöyle buyuruyordun;

İnkar edenler ateşe arz olunacakları gün kendilerine şöyle denir: Dünya hayatınızda bütün güzel şeylerinizi harcadınız onların zevkini sürdünüz. Bugün alçaltıcı bir azap göreceksiniz. Buna sebepte, yeryüzünde haksız yere büyüklük taslamanız (kendinize güvenip hakka karşı çıkmanız) ve sürekli kötü işler yapıp durmanızdır

Sen dediğini yaparsın rabbim, kalplerimiz bu iman huzuruyla sabrediyor. Haksızlığa uğrayanlara dua ediyor. Bir gün elbet bir gün herkes hak ettiğini bulacak. Gerçekten ne hak ediyorsa onu..

Doğum bilgileri: Aycan: 07.03.1981 14:15 Samsun Eşi: 11.10.1981 11:45 Samsun

Merhaba Aycan. Haritalarınıza şöyle bir baktım. Tartışma dolu bir beraberlik olmasına hiç şaşırmadım. Astrolojik bilginiz hangi ölçüde bilmiyorum ama Merkür’ünüz eşinizin Mars’ına karşıt açı yapıyor, ayrıca Güneş, Venüs, MARS ve Ay’ınız eşinizin 3.evinde. Özellikle Mars, partnerin 3.evinde zihinsel olarak onu çok fazla uyaracak, hatta zaman zaman fazlasıyla rahatsız edecektir. Bir de Güneş ve Mars’ınızın eşinizin yükselen’i ile yaptığı kare açıyı da unutmayalım.. Ufak tefek şeylerden bile tartışma çıkartabilirsiniz. Ayrıca tartışmalarda sabırlı olunmassa sonunun pek de hayra alamet olmayabileceğini gösteriyor. Harcamalar konusunda eşiniz fazla müsrif davranıyor ve sizde buna çok kızıyor olabilirsiniz. Yalnız şu da var; romantizm ve sevgi potansiyeli de var olan bir ilişki bu. Hem de fazlasıyla.. İlişkinizin olumsuz yönlerini bir kenara bırakmaya çalışarak bu iyi alanlara kendinizi vermelisiniz derim. Ayrıca, eşinizi; yazarlık, medya, iletişim, yakın çevre (mesela komşular) ve kardeşleri ile ilgili konularda bazı girişimlere teşvik edebilirsiniz. Sizin gezme ve seyahat etme isteğiniz yoğun olabilir. Hareket ve macera tutkunuzu eşinizi hırpalayarak çıkarmayın derim. Bunun yanında eşinizin de duygularınızı daha iyi anlaması iyi olurdu tabi. Ketum biri olması muhtemel çünkü. Bu da sizdeki kıskançlığı körükleyebilir. Şüphecilik artabilir. İçgüdüsel davranışlardan iki tarafında uzak durması gerekiyor, özellikle çatışma babında. Ama söylediğim gibi bu ilişkide gerçekten güzel olan şeyler de var ve bu güzellikleri tekrar yaşa(t)mak sizin elinizde. Çünkü bu yazdıklarımı şuan siz okuyorsunuz, eşiniz değil :) Sevgiler.