Blog Action Day-Blog Hareket Günü-Yoksulluk

Bugünlerde nedense içimden hiç gülmek, eğlenmek ya da keyifle okunabilecek yazılar yazmak filan gelmiyor. Bir birikim oluştu diye düşünüyorum gerçi çok büyük dertlerim sıkıntılarım yok ancak haber bültenlerini ya da internet sitelerindeki haberleri okuduğumda bir kaç saniye içinde dertsiz başıma dert edinmem işten bile değil. Bugünde aynı hatayı yaptım ve TV’de yine bir haber bülteni izledim. Ve dı nı nı nıııımmm! Keyifsizliğime keyifsizlik katmış bir ruh haliyle karşınızdayım.

Şimdi asıl konuya geleyim bu yazıyı yazma nedenim; sevgili Ayşe Çağlayan‘ın 15 Ekim Blog Hareket Günü (Blog Action Day) konusu olan: “Yoksulluk” yazısını mime dönüştürüp bana da mim pastasından bir dilim kesmesi. Herkesle aynı gün -15 Ekim- yazmadım. Bende kötü bir huy vardır herkesle aynı anda bir şeyi yaparsam kendimi koyun gibi hissediyorum. Fazla mı dik başlıyım nedir.

Yoksul sıfatı herkesin bildiği gibi; geçiminde sıkıntı çeken ve hayati ihtiyaçlarını (yani şu hani KDV fişlerinde  “temel” yazan gıdaları, malzemeleri) dahi alamayan kişilere verilen kadersel kavram. Kadersel diyorum çünkü; bir çok kişi için yoksul gelip, yoksul gitmek çok normal bu “evrende”. Öyleki artık “kaderleri” olmuş denebilir. Heleki yoksul bir bölge ise doğdukları ve yaşamaya mahkum oldukları topraklar.

Örneğin; Doğu Anadolu.

İnsanların çoğunun hayvan peşinde dağlarda, bayırlarda gününü geçirdiği, dişinden tırnağından biriktirdiği ile belki küçük bir dükkan açtığı ve eşinin, çocuklarının rızkını çıkarmak haricinde bir hedefi olmadan varıyla yoğuyla tüm kudretini vererek çalıştığı varoşlar bölgesi.. Orda yoksul doğup, hele de  okuyamadan zengin olmak büyük bir hayalden öte gidemez büyük bir çoğunluk için. Başlarında PKK gibi it bozması bir örgüt olmasaydı elbette ki hayalleri gerçek olacaktı bir çoklarının. Yoksulluk kaderleri olmayacaktı. Bu öyle bir it bozması örgüt ki; iki lokma ekmeğini kazanmak, bayramda çocuklarına bir çift ayakkabı, eşine bi takım elbise alabilmek için varını yoğunu ortaya koyup gecesini gündüzünü birbirine katarak çalışan esnafı, kendi çıkarları için yağmalayan, bezdiren ve sonunda eğer dükkan sahibi onlara sesini çıkartacak olursa kurşunlayan, bazılarının da sesini kıstırıp (belki de ailesi, çocukları ile tehdit ederek) bebek katili örgütlerine yardım ve yataklık etmeye devam ettiren bir pislik çukuru. Foseptik çukuru ve fuhuş yuvası da denebilir.. (Kadın teröristler genelde … için kullanılıyormuş da.. Anlarsınız) Bunun yanında eklemessem eksiklik olur, aslında yine merhametli bu PKK.. (okuyucu: hönk ne dedin be sen?! çilekli süt: cümlenin devamını okusana be ananın karnında kaç ay durdun!) .. Nasıl mı? Şöyle.. Esnafın, köylünün ekmeğini elinden aldıktan sonra aç kalmasınlar diye(!) örgüte destek amaçlı uyuşturucu, kaçakçılık gibi işler yaptırıyorlar… Tabi bu dediğimi, yediği önünde yemediği arkasında ama gözü hep daha fazlasında olan kara para meraklısı ve vatan haini bazı “Türk vatandaşları” da yapıyor, o ayrı.. He bu arada o civardan bazı (işlerini ellerinden aldıkları, geçimlerini imkansızlaştırdıkları) gençleri karın tokluğuna dağlara çıkartıp militan yaptıklarını söylememe gerek yok sanırım eminim hepiniz biliyorsunuz zaten bunu?!

Şimdi burda ekonomi ve ticaret konusunda ahkam kesecek değilim, bu yüzden; son 10-20 sene içinde Doğu Anadolu’da kaç fabrika açılmış, bu fabrikalarda kaç istihdam sağlanmış, kaçı ne kadar ciro yapmış vs. gibi istatistikleri yazamicam. Sadece Doğu Anadolu’ya açılan fabrikaların bir çoğunun yine PKK faktörü, yani iş adamlarının tehditi ile kapatıldığını ya da daha bu girişimler faaliyete geçmeden caydırıldığını söylicem.

Şimdi söyleyin halk orda kalıp da ne yapsın? Boyun eğmediğinde hayvanlarını dahi boğazlayan bir musibet başlarındayken sorarım size o insanların kaderi değildir de nedir yoksulluk? Göç nedir bilen var mı aranızda? Eminim ki birçoğunuz buna cevap verecektir.. Peki ya Doğu Anadolu’dan akın akın İstanbul’a göçün nedenleri? Sanırım yeterince açık.

Metropol kentlere “göç etmek zorunda bırakılan” Doğulu Türk vatandaşları, geldikleri yerdeki düzenleri aratacak mekanlarda yaşamaya mecbur kalıyor önceleri. Ya sonra? Eğitim alamadığı ya da herhangi bir meslek edinemediği için açıkta kalıyor, işsiz kalıyor ve ta taaam! Hırsızlık.. Kapkaç.. Uyuşturucu ticareti.. Kadın satıcılığı.. (tümünü tenzih ediyorum sadece bir kısmı) Halbuki hiç gelmemiş olsaydılar.. Geldikleri yerde rahat etseydiler.. Başlarını sokacakları bir evleri, çalışacakları bir işleri olsaydı.. En önemlisi de “can güvenlikleri” olsaydı.. Yoksulluk kaderleri mi olacaktı? Suç işlemek kaderleri mi olacaktı? Bence hayır.. Olmayacaktı.. Peki ya İstanbul’un kaderi mi olacaktı bu suç oranlarındaki artış? Zincirleme kaza gibi mübarek..

Bahsi geçen bölgedeki yoksulluk kaderini değiştirmek tamamen PKK ile doğrudan alakalı. Önce terör illetini başımızdan defetmemiz gerekiyor ki yoksulluğun verdiği sosyolojik çökmelerden kurtulalım biz de psikolojik olarak rahat edelim. Önce can, sonra canan.

Not: Konuyu dağıtmamak için sadece Doğu Anadolu örneğimi yazdım. Belki başka bir gün diğer örneklerimi de yazarım.

Bu Yazıyı Alan Bunları Da Aldı

• Doğu Perinçek ve Abdullah Öcalan (APO) Sevgisi! (13)
• 75 Kuruşa Gazete Alacağımı Rüyamda Görsem İnanmazdım! HaberTürk Eli Öpülesi Gazeteymişsin Vesselam :P (18)
• Çığrından Çıkan Bir Şehir ve Antilop Sürüleri (5)
• Alıştığımız Lezzet : Siyonist Uşağı Doğan Medya Grubunun Yalanları.. (17)
• At Gözlüklü “Aydınlar”(!) :) (11)
• Bazıları Çıkarı İçin Her Çirkefliği Yapar (7)
• Bir Dua.. (4)
• 28 Şubat Kahramanları(!).. (12)
• Hürriyet Kelebekle -Kafataslarınızda- Kelebek Etkisi (3)
• Müslümanlık Sadece 5 Vakit Namaz Kılmak Mıdır? (9)

Etuuketler: blog action day, blog hareket günü, Dogu Anadolu gerçeği, gazeteler, güzel ülkemden manzaralar, İstanbul, medya, mim şeysleri, PKK, yoksulluk